فقط همين
گروهی فریاد می زد: استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی و گروه دیگری بعد مدت کوتاهی پاسخ می داد: برادر ارتشي چرا برادر کشی؟ اینجا خیابان نیست و این‌ها مردمان سال 57 نیستند. نویسنده ی این یادداشت نیز نه می‌خواهد و نه دارد خاطرات آن سال را تا برای دیگران بازگو کند. نویسنده، یک نسل سومی ست که چند سالی دیر به دنیا آمد و مثل خیلی از هم سالانش گاهی افسوس زمانی که نبود به سراغش می‌آید و گاهی غبطه می خورد به پدر و مادرش و هم دوره ای هایشان که انقلاب را با همه ی وجودشان لمس و درک کردند. البته که … زمانی را سپری می‌کنیم که کم کم دارد مشخص می‌شود امتحان هایی که ما باید پس بدهیم به نوع دیگری سخت و طاقت فرساست و اگر دشوارتر از سال‌های انقلاب نباشد آسان‌تر نیز نیست. ادامه ...